Πέμπτη, 11 Οκτωβρίου 2012

Το ουράνιο τόξο δεν βγαίνει πάντα.....

             Άλλη μια εβδομάδα φτάνει σιγά σιγά στο τέλος της  . Όλα τα είχε αυτή η εβδομάδα . Είχε ήξεις αφίξεις ( βλ. Μέργκελ ) , είχε ζέστη , αλλά επιτέλους είχε και πρωτοβρόχια . Α! Πάλι θα το ξεχάσω αλλά είχε και βραβείο . Η γλυκιά Κάλλη σκέφτηκε πως αξίζω αυτό το βραβείο :



        Σε ευχαριστώ Κάλλη μου . Με τιμάει ιδιαίτερα που με σκέφτηκες . Το βραβείο το αφιερώνω σε όλες εσάς εκεί έξω που με εμπνέετε καθημερινά . Keep blogging.....
                                      
            Η βροχή που έριξε το προηγούμενο διήμερο ήταν αναγκαία . Παρότι είμαι φανατική οπαδός του καλοκαιριού, την απόλαυσα πραγματικά . Έφτιαξα μία κούπα ζεστό καφεδάκι για μένα και μια κούπα ζεστή σοκολάτα για τον μικρό μου Μάριο και βγήκαμε έξω μαζί , ενώ ο Αγγελάκος κοιμόταν.  Καθίσαμε εκεί για ώρες να χαζεύουμε τις αστραπές μέχρι που νύχτωσε .Ήταν υπέροχα...
 
                                                Τα σύννεφα πύκνωσαν στον ουρανό ....




       
               Στον κισσό μας παρατηρήσαμε τα πρώτα κόκκινα φυλλαράκια. Επιτέλους Φθινόπωρο....



     Η βροχή όλο και δυνάμωνε....


                 Μέχρι που σταμάτησαν όλα και βγήκε ένα πανέμορφο ουράνιο τόξο.....

via : http://creteweather.blogspot.gr/2010_11_01_archive.html
       Ύστερα  ήρθαν και επισκέπτες....


Τα παιδιά το χάρηκαν πολύ αυτό το διήμερο . Είχαν επιθυμήσει τη βροχούλα , έβαλαν τα αδιάβροχα τους , άνοιξαν τις ομπρέλες τους και στρίγγλιζαν από χαρά και ευτυχία . Δυστυχώς όμως η ζωή δεν είναι για όλα τα παιδάκια χαρούμενη........
  
  Εχθές το βράδυ σερφάροντας , έπεσα πάνω σ' αυτήν την τραγική είδηση !!!

         Δεν έκλεισα μάτι όλη νύχτα . Στο μυαλό μου στριφογύριζε η εικόνα αυτού του παιδιού:


                       
             Αυτό το αθώο πλασματάκι είδε τη σφαγή των γονιών του και έχει υποστεί τρομερό σοκ !   Πόσο κτήνη έχουμε γίνει οι άνθρωποι ; Πως θα κλείσει αυτή η πληγή από την ψυχούλα του; Αυτοί οι φονιάδες δεν είχαν οικογένειες ; Δεν έχουν καρδιά ;  Γιατί ρε γαμώτο ; Προσπαθώ να διδάξω στα παιδιά μου την αγάπη και όσο τα έχω κλεισμένα στις φτερούγες μου νιώθω μια μικρή ασφάλεια .
 Τι άνθρωποι υπάρχουν εκεί έξω ; Αν μπορώ να τους ονομάσω έτσι .....Φρίκη !!!!

           Πείτε πως είμαι υπερβολική αλλά σαν μάνα σε αυτή την εικόνα λυγίζω.  Συγγνώμη αν σας στεναχώρησα και εσάς αλλά είναι κάτι που ήθελα να το μοιραστώ και ξέρω ότι σαν μανούλες που είστε και εσείς , θα με καταλάβετε .
                   
                            Βλέπεις για κάποιους η ζωή δεν έχει ουράνια τόξα.....

                                                Γιώτα

      

                

14 σχόλια:

  1. πωπω δεν την ειχα δει αυτη την ειδηση... δεν διστασαν ουτε μπροστα στη θεα ενος μωρου 8 μηνων και ενος παιδιου 8 ετων..... πως να σβηστουν αυτες οι μνημες;; και πως περιμενουμε αυτα τα παιδια να γινουν καλυτεροι ανθρωποι οταν ζουν την βια απο τα γενοφάσκια τους?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. μακάρι για αυτά τα παιδάκια να πάνε καλά όλα! συγκλονιστική ιστορία! οι φωτογραφίες σου είναι πολύ όμορφες και νοσταλγικές! :) φιλάκια

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. δεν άντεξα να διαβάσω λεπτομέρειες για τον μικρό! Προτιμώ σήμερα τουλάχιστον να χαζέψω τις φώτος σου που με πέρασαν από τον ήλιο της προηγούμενης ανάρτησης στην βροχή και τελικά σε ένα υπέροχο ουράνιο τόξο!
    Kathy by anthomlei

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. συγχαρητήρια για το βραβείο σου!
    Οι φωτογραφίες σου εξαιρετικές!
    Είσαι μία πανέμορφη μανούλα!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σε ευχαριστώ πολυ για τα καλά σου λόγια...

      Διαγραφή
  5. Πανέμορφες οι φωτογραφίες σου..βγήκαν και τα σαλιγκαράκια!
    Τι δυσάρεστη είδηση..άνθρωπο απάνθρωποι..τραγικό είναι..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Ωραίες φωτογραφίες και συγχαρητήρια για το βραβείο!!! Για τον μικρό δεν έχω να πω κάτι.....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Καλώς σε βρίσκω κι εγώ Γιώτα!
    Χαίρομαι όταν βρίσκομαι σε blogs που εκπέμπουν θετικά... αν το σκεφτείς τα πάντα έχουν σχέση από ποια οπτική γωνία τα βλέπεις... σε άλλους το ουράνιο τόξο δεν "λέει" τίποτα και άλλους τους γεμίζει χαρά... έτσι πάει η ζωή!

    ΑΦιλιά και να χαίρεσαι την όμορφη οικογένεια σου! (Α=Αληθινά)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Καλως σε βρηκα στο ομορφο σπιτακι σου, μικρη μανουλα....
    Ομολογω οτι ημουν ετοιμη να σου γραψω ενα χαρουμενο σχολιο, μα μολις εφτασα στον μικρο λαβωμενο αγγελο...ανεβηκαν δακρυα στα ματια μου....
    Ναι, για καποιους δεν εχει η ζωη ουρανια τοξα.....οταν μαλιστα ειναι μικρα παιδια, αστα να πανε!
    Φιλακια και θα τα λεμε! ;ο)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Πολυ ομορφη φωτο αυτη με το αγορακι σου που καθεστε και κοιτατε τη βροχη....
    Να χαιρεσαι την ομορφη οικογενεια σου! ;ο)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. γιωτουλα καταρχην σευχαριστω για το βραβειο!
    οι φωτογραφιες που ανεβασες ειναι πανεμορφες, τοσο αυθορμητες και φυσικες, μπραβο πολυ καλη δουλεια!
    οσο για το αγορακι, η ζωη ειναι εκτος απο πανεμορφη ειναι και πολυ σκληρη..

    ΑπάντησηΔιαγραφή