Τρίτη, 14 Ιουνίου 2016

ΟΛΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΑΣΚΑΛΑ ΜΑΣ !!!!!

                Το να πετύχεις καλό δάσκαλο στις μέρες μας το θεωρώ λαχείο. Ειδικά στα πρώτα τρυφερά τους χρόνια όταν φτάνουν στο μεγάλο σχολείο από το νηπιαγωγείο του Ιούνη στο Δημοτικό του Σεπτέμβρη και βλέπεις τον τρόμο ζωγραφισμένο στα ματάκια τους .

                Κάπως έτσι ξεκινήσαμε κι εμείς με τον μικρό μας πριν από 2 χρόνια.... Μάθαμε πως θα μας έπαιρνε αυτή η γλυκιά και όμορφη κοπελίτσα που ήταν καινούργια στο σχολείο μας . Μάθαμε πως την λένε Δήμητρα, πως είναι από την Πάτρα και πως η τάξη αυτή θα είχε 26 παιδάκια και τα 2 από αυτά θα είχαν παράλληλη στήριξη . Αναρρωτιόμουν θυμάμαι τότε αν θα μπορούσε αυτή η ντελικάτη κοπελίτσα να τα καταφέρει . Όχι μόνο τα κατάφερε....



              Το πρώτο πράγμα που μας ζήτησε ήταν να φέρουμε μαξιλαράκια για τα καθίσματα των παιδιών μας. Παραξενέυτηκα...Δεν το είχα ξανακούσει. Κι όμως, ήταν μια λεπτομέρεια που έκανε την διαφορά αφού ήθελε τα παιδάκια μας  να κάθονται αναπαυτικά και να νιώθουν άνετα.

           Τα παιδάκια μας την λάτρεψαν από την πρώτη στιγμή. Ερχόταν πάντα περιποιημένη και ορεξάτη γεμάτη με νέες ιδέες . Πάντα ευρηματική, πάντα ακούραστη....ΔΑΣΚΑΛΑ με όλη την σημασία της λέξης! Για εμάς η κα Δήμητρα δεν ήταν απλά λαχείο. Ήταν τζακ ποτ !!!! Τα έβγαλε πέρα και με έβγαλε ψεύτρα σε όλες τις αμφιβολίες μου. Αγάπησε τα παιδάκια μας πολύ και κατάφερε να ενώσει το τμήμα της και χειρίστηκε το θέμα με τα παιδάκια που είχαν παράλληλη στήριξη τόσο καλά που πλέον δεν ήταν "πρόβλημα " για κανέναν.

             Ήθελα το αποχαιρετιστήριο δώρο για την υπέροχη δασκάλα μας να είναι ξεχωριστό όπως και εκείνη για εμένα . Μέρες το σκεφτόμουν μα δεν έβρισκα κάτι το αντάξιό της. Σε μια διαδρομή με το αυτοκίνητο ρωτάω το μικρό μου αγόρι: Τι είναι για σένα η δασκάλα σου; Μπορείς να μου την περιγράψεις ; Είναι πολύ όμορφη, είναι γλυκιά, ξέρει πολλά και είναι σοφή.....





            Μόλις είχα αποφασίσει το δώρο που θα της κάναμε !!!! Σε ένα καλάθι θα έβαζα όλα αυτά που συμβόλιζε για εμάς η κα.Δήμητρα. Βάλαμε σε ένα καλάθι καραμέλες για την πιο γλυκιά δασκάλα. Σε ένα μαγαζάκι από τα τουριστικά αγόρασα μια μικρή κουκουβάγια ( η δασκάλα μας είναι σοφή ) και ένα μικρό κηροπήγιο με έναν ήλιο που συμβολίζει τα φώτα που έδωσε στα παιδιά μας και την ζεστασιά της καρδιάς της. Σε ένα μαγαζί που πουλάει διάφορα είδη για βάφτιση αγόρασα ένα πινακάκι σε σχήμα καρδιάς και ο μικρός της έγραψε καλό καλοκαίρι !



                              Η καρδιά συμβολίζει την αγάπη που νιώθουμε για εκείνη. Για τα φτερά που έδωσε στα παιδιά μας της αγόρασα μια πεταλούδα που από πίσω της κόλλησα μαγνητάκι . Το ίδιο έκανα και στην νεράιδα που συμβολίζει το πόσο όμορφη είναι και το πως την έβλεπε το παιδί.


                            Πρόσθεσα ένα μπουκέτο από άνθη λεβάντας επειδή έκανε τα μικρά σποράκια μας να ανθίσουν. Στο τέλος έβαλα και ένα καραβάκι από τσόχα για το όμορφο αυτό ταξίδι των 2 χρόνων.. Αντί για κάρτα της αγοράσαμε το καταπληκτικό παραμύθι " Όλα για την δασκάλα μου " και εκεί της έγραψα τις ευχές μας και το τι συμβολίζουν τα πράγματα μέσα στο καλάθι.Γενικά προτιμώ το βιβλίο από μια κάρτα που θα καταχωνιαστεί σε κάποιο συρτάρι.



                      Το καλάθι μας λοιπόν είναι έτοιμο γεμάτο αναμνήσεις και όμορφα συναισθήματα κάτι που κάνει την αξία του ανεκτίμητη! Είμαι σίγουρη πως θα αρέσει πολύ στην δασκάλα μας και ανυπομονώ να δω την έκφραση του προσώπου της όταν το δει την Τετάρτη.



             Κάποιες φορές δεν θέλει κόπο...θέλει τρόπο και αυτός είναι ο λόγος που μοιράζομαι αυτήν την ιδέα μου μαζί σας αν κι εσείς τελευταία στιγμή ψάχνεστε για δώρο. Ελπίζω να βοήθησα .
                   Κλείνω με μια φωτογραφία από το υπέροχο αυτό παραμύθι...



                     Κα  Δήμητρα σε ευχαριστούμε για το μαγικό ταξίδι ! Για αυτό που έδωσες στα παιδιά μας ! Για την αγάπη , για την φροντίδα, για την γνώση, για την όρεξη...για όλα !!!!Όλα για την δασκάλα μας !!!! Όλα !!!! Θα μας λείψεις !!!! Ήδη μας  λείπεις !!!!

                                                                 Γιώτα

                                                     yiotamar@gmail.com


    * Αν σου άρεσε η ιδέα μου μπορείς να την μοιραστείς με τους φίλους σου ! Θα χαρώ πολύ !!!

Κυριακή, 8 Μαΐου 2016

Αφιερωμένη εξαιρετικά !!!!

                                 Σήμερα ξημέρωσε η πιο ωραία γιορτή . Η γιορτή της μητέρας !!! Η μέρα που προσωπικά για εμένα είναι μια γιορτή τόσο σημαντική όσο τα Χριστούγεννα και το Πάσχα. Σήμερα τα μικρά παιδάκια θα κόψουν ίσως λουλουδάκια για να δωρίσουν στις μανούλες, άλλα θα ζωγραφίσουν μια όμορφη ζωγραφιά για την μανούλα, κάποια άλλα ίσως της αγοράσουν και κάτι. Τα δικά μου "αστέρια" συνήθως την βγάζουν με ένα"χρόνια πολλά μανούλα" συνοδευόμενο με ένα αγριολούλουδο έξω από τον κήπο μας και με ένα γλυκό φιλάκι γεμάτο τύψεις που για άλλη μια χρονιά με ξέχασαν και δεν μου πήραν δώρο. Ειδικά αν θα τους παραπονεθώ, τότε ίσως ακούσω : "είσαι η πιο γλυκιά, καλή, έξυπνη, καταπληκτική όμορφη, μανούλα στον κόσμο". Καθαρόαιμα αρσενικά! Τι να πεις....





                Μεγαλώνοντας για κάποιο λόγο σταματάμε να εκφράζουμε την αγάπη μας στην μάνα μας. Μας φαίνεται πολύ παράξενο όταν πρέπει να της πάρουμε δώρο για την γιορτή της μητέρας. Ακόμη κι όταν γίνει αυτό δεν θα συνοδεύεται από καρτούλες και λόγια μελιστάλακτα.Τα όμορφα λόγια πλέον βγαίνουν με δυσκολία. Γιατί η μάνα μας ήταν και θα είναι πάντα ο κυματοθραύστης μας. Το δεδομένο μας.

               
  Και τι δεν θα 'δινα για μια ακόμη αγκαλιά της, για μια ακόμη συμβουλή της, για ένα ακόμη "άσε με κι εσύ ρε μαμά", για μια ακόμη στιγμή μαζί της. Μου λείπει...πάντα και παντού και ειδικά σήμερα ακόμη περισσότερο. Όσος χρόνος κι αν έχει περάσει, η απουσία της πάντα θα πονάει και θα είναι αισθητή. Αχ μαμάκα μου..... Κι όμως, από τότε που έφυγε από κοντά μας  και ειδικά στην γιορτή της μητέρας, προσπαθώ να την φέρνω κοντά μας  με κάθε τρόπο.



             Αυτή είναι μια ανάρτηση αφιερωμένη εξαιρετικά για όλες τις μητέρες που έγιναν άγγελοι και μπορεί για κάποιους να φαντάζει χαζό αλλά ναι, υπάρχουν τρόποι για να πεις χρόνια πολλά στην μητέρα σου που πλέον δεν είναι στην ζωή.Είναι γνωστό πως οι άνθρωποι φεύγουν μόνο όταν τους ξεχνάμε.....

            Δες λοιπόν τι μπορείς να κάνεις :

  1. Μπορείς να φτιάξεις  μία αγαπημένη της συνταγή και να την φάτε στο σημερινό Κυριακάτικο τραπέζι!
  2. Μπορείς ακόμη να πας σε ένα αγαπημένο μέρος που πηγαίνατε μαζί για καφέ ή φαγητό.
  3. Μπορεί να γεμίσεις τα βάζα σου με τα αγαπημένα της λουλούδια
  4.  Ακόμη καλύτερα να φυτέψεις τα αγαπημένα της λουλούδια
  5. Αν η μητέρα σου είχε ένα αγαπημένο τραγούδι βάλτο να το ακούσουν τα εγγόνια της λέγοντάς τους πόσο άρεσε στην γιαγιά τους
  6. Αν η μητέρα σου άνηκε σε κάποια φιλανθρωπική οργάνωση, μπορείς να συνεισφέρεις εις μνήμην της.
  7. Επίσης μπορείς να κάνεις μια καλή πράξη μαζί με τα παιδιά σου για την ψυχή της και για να νιώθει υπερήφανη για εσένα
  8. Μπορείτε να ανάψετε ένα κεράκι  στην εκκλησία και το καντήλι στο σπίτι.
  9. Να την "επισκεφτείτε" στο μνήμα αφήνοντάς της λίγα λουλούδια
  10. Αν είσαι γυναίκα να φορέσεις ένα ρούχο της εκείνη την ημέρα
  11. Αν είναι εφικτό να καλέσεις τους αγαπημένους της συγγενείς για φαγητό
  12. Τέλος, να της γράψεις ένα γράμμα με όλα αυτά που θα της έλεγες αν την είχες κοντά σου.
          Θέλω να κλείσω αυτό το post με ένα ποίημα του Παλαιστίνιου ποιητή Μαχμούτ Νταρουίς που ανακάλυψα πέρυσι και κάθε φορά που το διαβάζω εξακολουθώ να συγκινούμαι ιδιάιτερα.
                               
 ΤΟ ΨΩΜΙ ΤΗΣ ΜΑΝΑΣ ΜΟΥ

Μου λείπει το ψωμί της μάνας μου
Ο καφές της μάνας μου
Το άγγιγμά της
Φουσκώνουν μέσα μου οι παιδικές μου αναμνήσεις
Μέρα τη μέρα
Πρέπει να δώσω αξία στη ζωή μου
Την ώρα του θανάτου μου
Πρέπει να αξίζω τα δάκρυα της μάνας μου
Και αν έρθω πίσω κάποια μέρα
Βάλε με σα μαντήλι στα βλέφαρά σου
Τα κόκαλά μου σκέπασε με χλόη
Που την αγίασαν τα βήματά σου
Δέσε μας μαζί
Με μια μπούκλα απ’ τα μαλλιά σου
Με μια κλωστή που κρέμεται από το φόρεμά σου
Μπορεί να γίνω αθάνατος
Μπορεί να γίνω Θεός
Εάν αγγίξω τα βάθη της καρδιάς σου
Αν καταφέρω και γυρίσω
Κάνε με ξύλα να ανάψεις τη φωτιά σου
Σκοινί για να απλώνεις τα ρούχα σου στην ταράτσα του σπιτιού σου
Δίχως την ευχή σου
Είμαι πολύ αδύναμος για να σταθώ
Μεγάλωσα πολύ
Δώσε μου πίσω τους χάρτες των αστεριών που είχα παιδί
Για να βρω με τα χελιδόνια
Το δρόμο πίσω
Στην άδεια σου αγκαλιά.


                                   Χρόνια μας πολλά μανούλες !!!!!!

                                                            Γιώτα

                                                                                                              yiotamar@gmail.com